برخی از زیان های خودارضایی

سؤال: (برخی می پرسند) کسی که ازدواج نکرده است و نمی تواند از طریق مشروع شهوتش را ارضا کند، آیا بهتر نیست با خودارضایی، خود را ارضا کند تا دچار رابطۀ نامشروع با جنس مخالف نگردد؟

جواب: این یک دام و فریب شیطان است، زیرا:

1. خودارضایی نیز گناه است و باعث غضب خدا و عذاب اخروی می شود و معلوم نیست این گناه از آن گناه کوچک تر باشد. همین کوچک دانستن یک گناه، خودش گناه کبیره است.

2. شخصی که در مقابل فشار شهوت، تسلیم شود و به خودارضایی بپردازد، اراده اش نسبت به شهوت ضعیف می شود و وقتی اراده اش ضعیف شد، کم کم به رابطۀ نامشروع با جنس مخالف نیز کشانده می شود. در واقع شیطان ابتدا انسان را وسوسه می کند که با خودارضایی خودش را ارضا کند تا دچار رابطۀ نامشروع نگردد، وقتی انسان تسلیم این وسوسه شد، اراده اش ضعیف می شود و قدم بعدی و توصیۀ بعدی شیطان که همان رابطۀ نامشروع است را راحت تر می پذیرد. وقتی گناه کردن برای انسان عادی شد، کم کم سراغ گناه بزرگ تر می رود.

3.  انسان با خودارضایی، از نظر روحی، ارضای کامل نمی گردد و این عطش همچنان باقی می ماند و نیاز به جنس مخالف در او تشدید می گردد.

4. خودارضایی، پیامدهای سوء جسمی زیادی نیز به دنبال دارد و شخصی که به خودارضایی عادت کند، به تدریج به بیماری های جسمی زیادی، مثل ضعف عمومی قوای بدن، ضعف بینایی، سردردهای مزمن و... نیز دچار می گردد.

5. مردی که به خودارضایی عادت کند، کم کم دچار زودانزالی می گردد و بعد از ازدواج، نمی تواند همسرش را به طور کامل ارضا کند و زن و شوهر، در صورتی که نتوانند همدیگر را به طور کامل ارضا کنند، هم زندگیشان دچار تلخی و اختلاف و تنش می شود و هم ممکن است به انحراف و فساد کشیده شوند.

6. مردی که به خودارضایی عادت کند، خیلی زودتر از مردان دیگر، قوای جنسی اش تحلیل می رود و در سنین میانسالی، مثل 40 یا 45 سالگی، دچار ضعف جنسی می شود، در حالی که همسرش تا سال ها بعد به ارضای شهوت نیازمند است و عدم توانایی مرد برای ارضای همسر، هم زندگی شان را دچار تنش و اختلال می کند و هم ممکن است زمینۀ انحراف و فساد همسر را فراهم کند.

/ 0 نظر / 63 بازدید